Molukse veteranentournooi te Twello: Terugkeer na Twee Jaar
Na een afwezigheid van twee jaar is het gelukt om een 50+/60+ veteranenteam samen te stellen. De spelers kregen vier tot vijf maanden de tijd om hun conditie op peil te brengen. Helaas hebben slechts enkelen deze kans daadwerkelijk benut, terwijl anderen zich hadden beperkt tot de woorden: “Ik was van plan wekelijks te trainen,” wat uiteindelijk resulteerde in “plan2”.
Patrick, beter bekend als Ebby, heeft tijdens het toernooi een mooie prestatie geleverd door maar liefst drie wedstrijden als doelman te spelen. Ondanks zijn doorzettingsvermogen moest hij, door een opspelende blessure, eerder stoppen.
Karel, alias Catjé, vestigde zich weer als de allrounder van het team. Naast zijn rol als veldspeler nam hij ook verdienstelijk de positie van keeper over van Ebby.
Jozua, oftewel Joz, was de jongste speler van het team. Na een moeilijke start, die leidde tot een verlies in de eerste wedstrijd, vond hij zijn ritme terug en maakte hij een paar belangrijke doelpunten door zijn vaste puntspeler te targeten.
Stanley, ook wel bekend als ‘de puntspeler’, was zoals altijd sterk aan de bal, maar was niet geheel tevreden met zijn eigen doelsaldo.
Verder hebben Fabian a.k.a linkspoot zich zeer verdienstelijk gemaakt. Hij bereide zich voor op het tournooi, door op een cruiseschip ergens in de buurt van Jamaica kilometers te maken en daardoor was hij klaar voor een zware prestatie. Scoren was deze keer ook vaste prik voor hem.
Hanky a.k.a. Mr Futsal was eveneens als ex Winterswijk weer van de partij. Met een aantal subtiele acties zette hij een aantal spelers zo vrij voor de goal dat scoren niet te missen was. Iets wat hij eigenlijk elke tournooi weer laat zien.
Zo ook Michel die altijd graag bij de 2e paal klaar staat om de ballen er in te tikken na de onnavolgbare acties van Hanky.
Gastspeler Nelis Sahuleka hebben we gelukkig weer bereid gevonden om ons te ondersteunen en zo het zware toernooi door te komen.
De eerste wedstrijd werd namelijk al om 10 uur ‘‘s ochtends gespeeld en de laatste wedstrijd was om zeven uur. Vanwege de lange wachttijden en diverse blessures hadden we besloten om deze laatste wedstrijd met penalty’s te beslechten. Die we overigens hebben gewonnen.
De coach voor dit jaar was Jacob .a.k.a. Coco. In de vorige 4 of 5 edities was hij onze goalie. Een opspelende blessure heeft hem de nieuwe functie opgeleverd. Een taak die, door zijn optreden als coach, het team naar een hoger niveau heeft gebracht.
Desalniettemin hebben we met de veteranen een 2e plaats bereikt in een poule van zeven. Zeker niet onverdienstelijk.